Podstawowe infromacje
Konwencja o różnorodności biologicznej, została sporządzona została w Rio de Janeiro dnia 5 czerwca 1992r., również wtedy podpisana przez Polskę a następnie ratyfikowana 18 stycznia 1996 roku (Dz.U. z 2002 r. Nr 184, poz. 1532). Stronami Konwencji są 192 państwa oraz Unia Europejska, łącznie 193 strony podpisało ten akt. Siedziba Sekretariatu Konwencji znajdują się w Montrealu. Najważniejszym organem Konwencji jest Konferencja Stron, do 2010 roku odbyło się ich 10. Dziesiąte Posiedzenie Konferencji Stron Konwencji (COP10) odbyło się w październiku 2010 r. w Nagoi (Japonia). Ważnym dla ochrony bioróżnorodności rokiem jest rok 2010 ogłoszony Międzynarodowym Rokiem Różnorodności Biologicznej. W ramach tych obchodów na całym świecie odbyły się różne inicjatywy poświęcone bioróżnorodności. W Polsce jednym z największych wydarzeń były jubileuszowe obchody Światowego Dnia Ziemi '2010 pod hasłem "Różnorodność w nas, bioróżnorodność wokół nas".
Celem konwencji jest ochrona różnorodności biologicznej, zrównoważone użytkowanie jej elementów oraz uczciwy i sprawiedliwy podział korzyści wynikających z wykorzystywania zasobów genetycznych, w tym przez odpowiedni dostęp do zasobów genetycznych i odpowiedni transfer właściwych technologii, z uwzględnieniem wszystkich praw do tych zasobów i technologii, a także odpowiednie finansowanie.

Różnorodność biologiczna, inaczej bioróżnorodność oznacza:
  • zmienność wewnątrzgatunkową (bogactwo puli genowej) wszystkich żyjących populacji,
  • różnorodność międzygatunkową (zróżnicowanie gatunków),
  • zmienność ponadgatunkową (różnorodność ekosystemów i krajobrazów).
Bioróżnorodność ma kluczowe znaczenie utrzymaniu skomplikowanych powiązań pomiędzy poszczególnymi gatunkami, jak i ich środowiskiem, oraz człowiekiem.

Konwencja informuje o tym, iż niezbędne jest zachowanie całego środowiska przyrodniczego, na wszystkich jego poziomach organizacji, czyli zarówno ekosystemów bogatych i zróżnicowanych, jak i ubogich, a także tych elementów, które do tej pory były niedocenione lub nawet świadomie niszczone. Trzeba zachować bogactwo ekosystemów użytkowanych gospodarczo, w tym tradycyjnych ras i odmian zwierząt hodowlanych oraz roślin użytkowych. Konwencja podkreśla, że zachowanie różnorodności biologicznej wymaga wszechstronnych działań in-situ (czyli w miejscu naturalnego występowania danego elementu) i ex-situ (czyli poza miejscem naturalnego występowania w utworzonych kolekcjach, ogrodach botanicznych i zoologicznych, bankach genów itp.). Konieczne jest również włączenie do działań innych sektorów gospodarczych, wypracowanie szeregu bodźców ekonomicznych i społecznych wspierających działania na rzecz różnorodności biologicznej oraz prowadzenie działań na rzecz podnoszenia świadomości ekologicznej wszystkich mieszkańców Ziemi. Postanowienia Konwencji dotyczą także zasad dostępu do zasobów genetycznych oraz sprawiedliwego i równego podziału korzyści, poprzez m.in. dostęp do wyników badań naukowych, transfer nowoczesnych technologii i współpracę naukowo-techniczną. Utworzono elektroniczny system wymiany informacji o różnorodności biologicznej oraz mechanizm finansowy, umożliwiający realizację szeregu projektów istotnych dla ochrony i zrównoważonego użytkowania różnorodności biologicznej w krajach rozwijających się oraz w krajach będących w okresie transformacji ustrojowej.